Diary 02 - ภูเขาทอง ณ วันลอยกระทง
posted on 03 Nov 2009 17:23 by sakurarin in Diary
DIARY ย้ำว่ามันคือ DIARY
มิใช่บล็อคนำเที่ยวภูเขาทองแต่อย่างใด
ดังนั้น...โปรดอย่าเข้าใจผิดและใช้วิจารณญาณในการอ่าน
เหอๆๆๆๆ
...โหลดโหดนะตัวเอง...
66 ภาพถ้วน แบบมินิๆแล้ว
ณ ภูเขาทอง เมื่อ วันลอยกระทง
วันที่แสนโหวงเหวง อ้างว้าง แต่ไม่เดียวดาย
เปิดเทอมวันแรก
เด็กมหาลัยฯอย่างเรา มีเรียนแค่วิชาเดียว
คือวิชาภาษาอังกฤษเพื่อธุรกิจ
มาวิชาแรกก็ไม่ค่อยจะปลื้มกัับบุคคลากรบางคนซะแล้ว
มันเป็นเรื่องของเด็กแอดมิชชั่นกับเด็กโควต้า.......
แต่ก็ช่างมันเถอะ ห้องเราต้องไม่ยอมให้ใครมารังแก!!!!
และแล้วบุคคลากรคนนั้นๆก็จากไปพร้อมทิ้งคำถามที่ว่า
ไปหาอาจารย์คนใหม่มาสอนเองนะไว้ให้กับห้องเด็กอดอย่างเรา
...................อะไร กันเนี่ย อาร๊ายยยยย......................
สรุปก็คือ ตื่นเช้าไปเรียนเก้อ -*-
เลิกเรียน 9.30 น. สำหรับวันนี้ 5555+
เพื่อนในกลุ่มก็วางแผยจะไปดูรถไฟฟ้า
ซึ่งเป็นหนังที่เราไม่ได้คิดจะดู
เพราะปกติจะดูหนังในโรงแค่ไซไฟกับหนังผี
สุดท้ายก็โดนลากไปเซ็นปิ่นไปดูกัน
อย่างที่บ่นไปเมื่อบล็อคก่อนหน้า
พอไปดูเรื่องนี้ปุ๊ป..ไอ้หยาาาาา.......
ทำไมมันปักอกซะขนาดนี้ -*- จบเหอะ
และสุดท้ายก็แยกย้ายกันตอน 16.00 น.
รู้สึกเศร้าเล็กๆที่ปีนี้เราต้องโต๋เต๋คนเดียว
ทั้งๆที่เป็นปีแรกที่เราได้เที่ยวงานลอยกระทง T-T
แต่ไม่เป็นไร เพราะเป็นญถึกอยู่แล้ว 5555+ แค่นี้สบายมาก
ก็เลยจัดการพาตัวเองขึ้นรถไปท่าพระจันทร์ เพื่อ?????
จะไปวัดระฆังอ่า.......
ลืมว่ามันต้องท่าช้าง แต่เพราะมันยังไม่เย็น
ก็เลยต้องฆ๋าเวลาด้วยการไปซื้อกระดานวาดรูป
กะจะมาวาดนั่นแหละ...จากบล็อคครั้งก่อนอีกเช่นกัน
แล้วก็ไปฆ่าเวลาอีกด้วยารไปนั่งกินไอติมซเวนเซ่น
แล้วก็ได้โครงร่างคร่าวๆ....
ขณะที่นั่งกินไอติม ก็มีนศ.กลุ่มใหญ่เ้ามากินด้วย นั่งข้างๆโต๊ะเรา
คุยกันว่า
โธ่..ไม่มีแฟนไม่เห็นเป็นไร มีเพื่อนออกจะสนุก
ใช่ไม๊พวกเรา......
เอ่อ....ณ ขณะนี้ เพื่อนเรายังไม่มีเล้ยย 55555+
แอบเหล่ไปทางโต๊ะนั้นเล็กน้อย อิๆๆ
กินไอติมเสร็จก็เดินไปท่า้ช้าง
เอ๋...ไปวัดระฆังหรือวัดอรุณดีนะ
ไปวัดรฆังดีกว่า เพราะหาทางไปวัดอรุณไม่เจอ
จริงๆก็อยากไปทั้ง 2 วัดเลย
แต่เพราะก็ใกล้เย็นแล้วด้วยเลยได้แค่วัดเดียว
ไปไหว้พระแล้วก็ซื้ออาหารปลามาให้จากนั้นก็พาตัวเอง
เดิน....เดินจากท่าช้างไปแยกบางลำภู O_O"""
ไม่ผิด .. โง่ ไม่ขึ้นรถเมย์เพราะไม่ชินกับทางแถวนั้น
ไอ้จะไปเรียกตุ๊กๆไปภูเขาทองเลย ก็มีคนแย่งตัดหน้า T-T
เลยต้องทำใจเลือกเดิน เดิน เดิน
เดินจนจากฟ้าสว่างๆเป็นมืด -*-
เออ...ฆ่าเวลาดีนักแล
และก็เริ่มบ่นกับตัวเอง สรุปเราจะฆ่าเวลาด้วยการวาดรูป
หรือว่าเดินกันแน่....
กระดานวาดรูปจึงกลายเป็นของเกะกะมาก
เมื่อเดินไปถึงแยกบางลำภูก็แบกสังขารต่อไม่ไหวแล้ว 5555+
ที่ต้องไปถึงตรงนั้นเพราะมันไม่มีสะพานลอย
หรือทางม้าลายข้ามไปฝั่งกองสลากได้เลย
เลยต้องเดินไปถึงแยกนั้น เมื่อยขาสุดๆ
ขึ้นแท๊กซี่เพราะคิดว่าอย่างน้อยก็ไม่ต้องยืนบนรถเมย์
40 กว่าบาท ยอมเสียๆ T-T เพราะไม่ไหวแล้วจริงๆ
แต่ขึ้นไป น้าเค้าขับไปได้ซักพัก
เอ่อ...น้าคงไปส่งหนูไม่ถึงที่นะ
อ้าวว...แล้วให้หนูขึ้นมาทำม๊ายยยยยยย
หนูขึ้นเพราะต้องการถึงที่ แม้จริงๆแล้วมันจะไม่ถึงที่ก็ตามแต่ใกล้ๆก็ยังดี
น้าเลยบอกว่า
ขอโทษด้วยนะ แต่น้าไม่คิดตัง
น้ามีคติว่าส่งไม่ถึงที่ไม่คิดตัง
แล้วน้าก็มาส่งเราถึงแยกโลหะปราสาทแต่ไม่ข้ามไฟแดงไป
เกือบถึงเลยล่ะ.....แต่เค้าไม่คิดตัง
โชคดีไม๊เรา.....
แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น
วินาทีที่เปิดประตูออกไปก็ดังโครมมมมม!!!!
มอเตอร์ไซด์ที่วิ่งเลนในเล็กๆมาปะทะกับประตูรถแท๊กซี่
เราเองก็เริ่มใจเสีย เวรแล้วววววววววววว
ไม่เสียค่าแท๊กซี่แต่จะมาเสียค่าชดใช้ซึ่งมันแพงกว่ากันหลายเท่าหรอเนี่ย
อ๊ากกกกก...ตอนนั้นสติแตก แต่เก็บอาการอยู่
ลุงมอเตอร์ไซด์ก็ดับเครื่องแ้ล้วด่า ด่าๆๆๆๆๆๆ
ด่าว่าลงมาไม่รู้จักดู
ด่าน้าคนขับที่ไม่รู้จักบอก
เรายอมรับว่าผิดมากๆที่ไม่ได้ดู
แต่เพราะรถจอดใกล้ฝั่งมากจริงๆไม่คิดว่าจะมีมอเตอร์ไซด์เข้ามาเลย
ตอนนั้นจะร้องไห้ แต่อดทนไว้มากๆ
เราได้แต่พูดว่า ขอโทษจริงๆค่ะ ขอโทษค่ะ
หนูไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ และขอโทษค่ะ
กลวมากๆ น้ำตาก็จะไหล
แตต่ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครได้รับอุบัติเหตุมากมายอะไร
น้าแท๊กซี่ก็บอกช่างมันเถอะ
แล้วต่างคนก็แยกย้าย
ลุงมอเตอร์ไซด์อีกคันก็บอกว่าหนูไปเถอะ
เราก็เดินจากมาด้วยความรู้สึกใจหาย เศร้า
เพราะมไม่เคยเจอแบบนี้
ลุงมอเตอร์ไซด์น่ากลัวมาก
เรากำลังน้ำตาจะไหล
แต่เพราะเราหยุดอยู่ตรงสี่แยกไฟแดงที่รถเมย์กำลังจอดอยู่ตรงหน้า
เราจึงแต่ได้ก้มหน้าแล้วก็อดทน พยายามจะไม่ร้อง
วินาทีนั้นอยากโทรไปเล่าให้เพื่อนฟังว่าเรากลัวขนาดไหน
แต่ก็ไม่......
สุดท้ายเราก็เดินข้ามฝั่งไป
ไปเจอกับฝูงชนมากมาย
แล้วอาการนั้นก็หายไป...
เอ่อ ง่ายดีแฮะ -*-
คนเยอะมาก กระดานวาดรูปกลายเป็นสิ่งที่เกะกะมาก
อยากทิ้งมาก แต่ 20.-บาทก็มีค่านะ -*-
เดินไปและสุดท้ายก็ต้องเดินกลับ
แล้วก็ไปลอยกระทง
กลับบ้านตอน 2ทุ่มครึ่ง
ถึงบ้าน 3ทุ่มครึ่งแล้วไปลอยกระทงกับพ่อแม่ต่อที่แถวบ้าน
กลับถึงบ้านก็เอารูปลงคอมฯแล้วก็ปรับนาดปรับสี
แล้วก็หลับคาคอมฯ -*-
จากนั้นก็ -*- ....................
เหอะๆๆๆ
ภาพถ่ายตอนอยู่บนเรือข้ามฟาก
ชีวิตยามเลิกเรียน ใกล้เลิกทำงาน ผู้คนเร่งรีบกลับบ้าน
เรือแทบจะทะลัก
เราเป็นโรคจิตชนิดหนึ่ง ที่ไม่ชอบถ่ายรูปตรงๆ
ต้องเอียงๆเท่านั้น....ก็ยัง งงอยู่เหมือนกัน
ไปไหว้พระที่วัดระฆัง
ขอพรเหมือนในการ์ดลอยกระทงเลย
กับกระเป๋าคิตตี้และกระดานวาดรูปที่เกะกะทริปนี้มาก
กระเป๋าคิตตี้ใบนี้ ใช้ตั้งแต่ปี 1 ยันปี 3 จนถึงเมื่อวานมันยังอยู่ในสภาพดีทุกประการ
แต่มาวันนี้ มันหูขาดซะแล้ว เศร้ามากกกกกก....เพราะรักมาก
แล้วเพื่อนซี้ก็ไว้อาลัยแด่คิตตี้ของเรา 5555+
วันนี้เลิกเรียนจึงไปแพลตตินัมซื้อกระเป๋าแทนเจ้าคิตตี้แหละ ^^
สีชมพูเหมือนเดิม ราคาแพงกว่าคิตตี้ 1 บาท
เดินผ่านครั้งแรกก็ถูกชะตา
หลังจากไหว้พระเสร็จก็มาให้อาหารปลา
ซึ่งเราซื้ออาหารปลาจากในวัดเป็นแบบเม็ด
แล้วก็ตระหนักดีว่ามันเหม็นมือมากถ้าเราจับโปรย
เราหยิบทิชชู่มา 1 แผ่น พยายามจะกำอาหารปลา
และแล้วก็มีป้าคนนึงมาบอกเราว่า เอานี่ไปใช้สิหนู
อ๊ายยยย....ขอบคุณมากๆค่ะ เป็นประโยคที่เราตอบ
แล้วเราก็โปรายอย่างสบายใจ มีความสุขซะไม่มี
แล้วก็เก็บรูป
จะบอกว่าแถวนั้นขี้นกเหม็นมาก
ณ วินาทีที่เราไปเยือน พยายามทำใจอยู่ เหอๆๆๆ
นกนายแบบตัวนี้ สุดยอดดดด...ถ่ายได้ใกล้ๆไม่ได้ซูมเลย
บางเลวาคนจุดพลุ นกก็จบินกันฝูงหใญ่ ถ่ายไม่ทัน
เอาแค่นี้ไปก็พอ
สาวน้อยจิงเิกิ้ลเบลคอนแวนก็มาลอยกระทงกัน
แล้วนี่มันคืออะร๊ายยยยยยย
กรุณาให้เกียรติคนลอยกระทงกันหน่อยสิคะ
จากภาพจะเห็นได้ว่ามันอยู่ปลายบรรไดเองนะ....
สาวน้อยกระโปรงน้ำเงินยังคงยืนตะลึงต่อไป -*-
วัดอรุณ....อยากไปๆ แต่หาทางไปไม่ได้
เพราะเห็นแต่ปายเขียนว่า วัดระฆัง
เคยไปจากวัดระฆังด้วยการนั่งรถไป แต่อยากไปเรือเพราะประหยัดกว่า
สรุปก็ไม่ได้ไป -*-
เดินกลับจากท่าช้างไป...จุดที่เราไม่คิดว่าจะไปถึง
เทียบกัน 2 ภาพ ปรับแสงไม่เหมือนกัน
รถเมย์สาย 124 สนามหลวง-ศาลายา
รถเมย์กลับบ้านหมู่เฮานั่นเอง บ้ายบายยยยย....
ล้วก็นั่นแหละ ไปถึงแยกบางลำภูกับเหตุการณ์เลวร้ายที่พิมพ์ไปแล้ว
คนเยอะมาก ของกินก็เยอะ ของใช้ก็เยอะ
รู้สึกอยากโยนกระดานวาดรูปทิ้งเลยทีเดียว -*-
ลำพังกระเป๋าตัวเองก็หนักจะบ้าอยู่แล้ว
ภาพชัดบ้างไม่ชัดบ้าง
มือไม่นิ่ง
กล้องไม่มีระดับกันภาพสั่นไหว
SONY T700 มีดีตรงดีไซน์หรู บาง จอกว้างใหญ่
แต่ดันเฉื่อยสุดๆ -*-
เหมือนตัวเองใช้ฟังก์ชั่นไม่คุ้ม
แต่ซื้อเพราะจอใหญ่สะใจอย่างเดียว -*-
รู้สึกผิด มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก....
ที่นี่มีของเล่นเด็กมาตั้งให้เล่นด้วย เด็กนะเด็ก
สีตัดกันดีจัง
และนั่นคือเป้าหมายของเราในวันนี้
แอบถ่าย
บ้านผีปอป มันคงเป็นอีก 1 รายการไฮไลท์
คนต่อแถวย้าวยาว .....
เข้าทางเข้าหากวนซ้ายจะเดินครบ 1 รอบแล้วได้ขึ้นภูเขาทอง
แต่วนขวาจะเจอทางขึ้นเร็วกว่า
เลือกระหว่างดูรอบๆก่อนหรือ เดินด้านบนก่อน
ไปเคาะระฆัง
จะถ่ายภาพแต่ละภาพมันทุลักทุเลมาก
เพราะเจ้ากระดานวาดรูปนี่แหละ
ซื้อมาทำไมเนี่ยยยยยยย...
อีกนิดก็จะถึงแล้วนะ
ลมพัดเย็นสบายมากกกกก
ถ่ายลงมาข้างล่างมั่ง
ภาพเบลอเพราะต้องรีบเดิน มือไม่นิ่ง
จริงๆอยากได้ภาพพระัจันทร์ชัดๆ
เพราะวันนี้พระจันทร์สวยมาก
เห็นกระต่ายชัดเจน
แน่นอน ระหว่างทางก็มีจุดใหญ่ๆพัก เค้าก็ถ่ายรูปกัน
ส่วนเราก็ถ่าย
แต่....แต่ละภาพไม่เคยมีเราในกล้องเลย เหอๆๆๆๆ
ป้าหลานมองลงมาด้านล่าง
ถึงด้านบนแล้ว เข้าไปด้านใน คนเยอะ แออัดนิดนึง
ก็ร้อนอยู่นะ ไม่เหมือนตอนเดินขึ้นที่ลมเ็ย็นสบาย
เสียดายไม่ชัด
ไปแอบถ่ายคนอื่นเค้า
เดินเข้าไปด้านในปิดทองล่ะ
ด้านในไม่สามารถถ่ายรูปได้เพราะคนเยอะ
ต้องรีบปิดรีบออกนะ
มันมีทางขึ้นไปต่อจากนี้ด้วย
เขียนว่า ทางไปสวรรค์
ซึ่งจากการพิจารณาแถวอันยาวเหยียดและปริมาณคนแล้ว
เราก็ขอบายดีกว่า
ก่อนลงก็ไปให้เจิมซักนิด
เบลอได้อีกนะเนี่ย
งานด้านล่าง
สะพานพระราม 8
อีกที่ ที่เราอยากไปแต่ไม่ได้ไป เพราะดึกแล้ว
และอีกอย่าง ภูเขาทองเป็นเป้าหมายหลัก
ชอบภาพนี้จัง สีส้ม เขียว ดำ เทา ขาว
มองผ่านชิงช้าตาละห้อย
ใกล้ถึงด้านล่างแล้วอีกนิด
ระฆังอันนั้นต้องเอื้อมมือมากอยู่ -*-
เตี้ยนี่นะ
หึๆๆๆๆๆ มากี่ครั้งก็เห็นแบบนี้
อยากได้ซักพุ่มจัง 5555+
นั่งพักซักนิดแล้วเตรียมตัวไปลอยกระทง
ใจนะ อยากหาของกินมากมาย แต่คนเยอะ
ของ ของตัวเองก็หนักมือนึงหนีบกระดาน มือนึงถือกระเป๋า อีกมือกำกล้อง -*-
ใช่ๆ มองชิงงช้าสวรรค์ตาละห้อยจริงๆ อยากขึ้น
แต่ไม่กล้าขึ้นคนเดียว 555555+
สงสารตัวเอง ที่นี่มีจุดนั่งชิงช่้า 3 จุดล่ะมั้ง
ตอนกลับออกมา ไม่น่าเชื่อว่าคนจะเยอะกว่าตอนเราเดินเข้ามาก
แทบเดินไม่ได้เลย ไหลๆๆๆ
อึดอัดมาก
ลาก่อน ภูเขาทองปีนี้
ปีแรกของเราที่ได้มาตอนกลางคืน
เดินกลับทางเดิม คนเยอะอีกเช่นกัน
ว่าจะไ่ม่ลอยกระทงแล้ว
แต่สุดท้ายก็...หน่อยนึงน่ะ
20.- บาทค่ากระทง จ่ายไปๆ
ลอยตรงท่าเรือผ่านฟ้านั่นแหละ
น้ำไม่ไหล กระทงจึงกระจุกตัว
แต่ที่นี่ยังดี คนเก็บกระทงมีมารยาทหน่อย เพราะเรามองยังไม่เห็นนะ
อันนี้ถ่ายคนอื่นมา
ปีนี้คำขอก็เหมือนในการ์ดกระทง
แอบพ่วงท้ายอีกนิด
ขอเพื่อนเยอะๆอีกนิดก็ดี
ลองปรับโหมดแสงในกล้อง หลากหลายดีแฮะ
อีกครั้งสุดท้าย วันนี้จบแล้ว ลาก่อน
ข้างๆก็โลหะปราสาท
ภาพนี้เป็นภาพที่ประทับใจมาก
เพราะคิดว่าแสงสวยมาก (คิดคนเดียว)
ชอบๆๆๆๆๆๆ
เคยมาตีขิมต่อหน้าองค์ภาที่นี่ด้วยล่ะ!!!!!
ตีร่วมกับวงดนตรีไทยของวัดโพธิ์
และมีนักรำจากวัดมหาธาตุ เมื่อหลายปีผ่านมา ....
ทุกวันนี้ ไม่ค่อยได้เล่นขิมเลย......
เพราะเป่าไฟฟ์กับฝึกคีย์บอร์ดแทน -*-
อีกซักรูป
บริเวณรอบๆ
สุดท้ายแล้ว บ้ายบายยยวันลอยกระทงของเรา
ปีแรกเลยนะ ที่เที่ยวกลางคืนแบบนี้
อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
รอสาย 511 กลับบ้าน
ไปต่อ 515 ที่สายใต้ใหม่
ห้องน้ำที่สายใต้ใหม่ วังเวงได้อีกกกกกกกกกกกกกกก...
ถึงบ้าน 3 ทุ่มครึ่ง ไปลอยกระทงกับพ่อแม่ตอน 4 ทุ่ม
ไม่มีรูปมาเพราะไม่ได้เอากล้องไป
แถวบ้านเนี่ยก็คนเยอะไม่แพ้กัน
นักเรียน นศ.ก็เยอะขายกระทงก็เยอะ
กลับบ้านมาย่อรูป
เหนื่อยมากมายวันนี้ หมดแรงๆ
--------------------------------------------------
??????
--------------------------------------------------
คืนลอยกระทงของเรา
แม้เราจะโต๋เต๋คนเดียว
แต่เราก็สนุกและมีความสุขมาก
วันนี้มีหลายอารมณ์เกิดขึ้น
ดีใจ เสียใจ ตกใจ ครบทุกรสชาติจริงๆ
เป็นอีกวันที่ควรค่าแก่การจดจำ
คนเราไม่จำเป็นต้องหาเพื่อนไปเที่ยวก็ได้
แม้เราจะรู้สึกเหงาบ้าง
แต่บางที ความสนุกมันก็เกิดจากการไม่มีใครเลย
สนุก....
--------------------------------------------------
รูปทิ้งท้าย
--------------------------------------------------
เอาหางแมวมาทำให้หล่อซักนิดแล้วก็เอาตัวเราใส่ลงไปคู่กัน
แล้วเขากวางหายไปไหนซะแล้วล่ะ........
****สุดท้ายอีกนิดดีกว่า****
Favorite
เราอาจมีคนสำคัญของเรา
แต่คนสำคัญของเราอาจไม่จำเป็นต้องให้เราเป็นคนสำคัญ
เราอาจเป็นคนสำคัญสำหรับบางคน
แต่เรากลับไม่ได้ให้คนๆนั้นเป็นคนสำคัญ
......อย่าน้อยใจเลยนะ.....
เพราะเราก็อาจเป็น Favorite ของใครโดยไม่รู้ตัวเหมือนกันนั่นแหละ
edit @ 3 Nov 2009 20:29:51 by Sakurarin
Tags: sakurarin, sakurin, ภูเขาทอง, ลอยกระทง5 Comments
ประสบการณ์มีทั้งดีและร้าย ฟ้าหลังฝนมั๊กสดใสเสมอ
ไปละครับผม
#1 By อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ (114.128.54.124) on 2009-11-04 17:34